Johan Sterrenburg:
Bij het zien van mijn voorronde-poule-indeling was ik niet ontevreden, nee, zelfs zeer tevreden; het bleek dat ik was ingedeeld in een poule met Bas Messemaker als enige (andere) echt duidelijke kanshebber. Verder bevatte mijn poule S.Kolsloot en G. van der Meer, die als outsiders werden genoemd, en N. Glasius en R. Suk, waarvan normaal gesproken niet al te veel concurrentie te verwachten viel. Eigenlijk werd door vrijwel iedereen aangenomen dat Bas en ik ons vrij gemakkelijk zouden gaan plaatsen voor de finalepoule. In elke poule gingen tenslotte twee deelnemers door naar de finale.
De andere poules leken een stuk lastiger te worden -voor degenen die erin zaten *grijnz*, omdat daar meestal drie mogelijke kandidaten voor de eindzege in de poule waren. Zo zaten N.Kuijvenhoven, D. de Voogd (oud-Bennekom!) en J. Lemmen allen in poule 2 - van hen zou Niek Kuijvenhoven, die landelijke hoofdklasse speelt bij Priva de Lier, uiteindelijk afvallen.
Om in Uddel (ja, dat bestaat, het schijnt ergens bij Apeldoorn te liggen) te komen kon ik meerijden met eerst Arno Teunissen en dan Hans Robben.
In mijn halve-finale-poule kwam ik zoals de verwachting al was vrij gemakkelijk bij de laatste twee. Ik moest Bas Messemaker voor mij laten, die onze onderlinge partij -door een dom schijfverlies aan mijn kant- won. Verder won ik al mijn partijen, waarvan die tegen R. Suk door een erg verrassende combinatie.
In de pauze tussen de halve finale en finale was het weer heerlijk zonnig en was het bijkletsen gezellig.
In de finalepoule ging het wat minder. De eerste partij speelde ik nog wel heel sterk tegen angstgegner Jasper Lemmen, die ternauwernood aan verlies kon ontsnappen, en ook de tweede partij ging nog zeer goed, toen ik in een dun, licht voordelig standje won van Bennie Provoost. Hierna ging het echter niet meer zo goed. Ik verloor van Rik Keurentjes, in een door hem goed gespeelde aanval op mijn flankaanval-voorpost, en wist net niet te winnen van Michiel Kloosterziel, na ¾ van de partij een volle schijf voor te hebben gestaan, door een vrij makkelijke tactische wending (een 4-om4, met daarna schijfwinst doordat de dan overgebleven voorpost niet meer te verdedigen is). Ik werd van het bord geveegd door de latere terechte kampioen Bas Messemaker, en speelde remise tegen Dik de Voogd na kansen aan beide kanten. In de laatste ronde, toen ik bij winst nog uitzicht had op de derde plaats, verloor ik van Gerlof Kolk, door een niet al te moeilijk forcinkje.
Ik weet me van de finalepoule helaas geen fragmenten meer te herinneren.
Mijn gedeelde zesde plaats en ook Arno's niet bovengemiddeld presteren zorgde ervoor dat we vroeg weg konden (geen prijsuitreiking waar we op hoefden te wachten) en 's avonds om ca 18.00 weer thuis waren.

Arno Teunissen:
In de eerste ronde moest ik het gelijk tegen een andere Gelderlander opnemen: Tonny Roeterdink. Helaas verloor ik deze spannende wedstrijd. De volgende ronde verliep niet veel beter. Ik verprutste een remisestand. In de derde partij boekte ik schijfwinst en leek op de winst af te stevenen. Maar ook nu ging het mis want ik verloor nog door een blunder. Mijn doelstelling om bij de eerste tien te komen kon ik nu wel vergeten. Maar ik bleek het dammen nog niet verleerd te zijn en won mijn volgende partij. Ook de laatste voorronde wedstrijd trok ik naar me toe. Dit tot grote frustratie van zijn tegenstander die zijn finaleplaats verloren zag gaan. Kwaad en zonder een hand te geven liep hij van het bord weg.
's Middags moest ik het beste ervan zien te maken. Doordat ik in de finale in groep 3 terecht was gekomen, moest ik om de 17e tot 24e plaats strijden. Aanvankelijk ging het heel goed. De eerste 3 wedstrijden won ik vrij gemakkelijk, daarna volgde er een remise. Maar toen was de koek op en verloor ik de laatste 3 partijen. Uiteindelijk belandde ik op een gedeelde 20e plaats. Een wat tegenvallende prestatie. De 66-jarige deelnemer G. Jansen troostte me door voor te rekenen dat ik nog minstens 40 jaar de tijd had om nog een keer in de finalegroep te halen.
De andere Gelderse deelnemers bewezen dat ze uit een sterke damprovincie komen door nummer 1 tot en met 4 van het klassement te worden. Wijnand Voskuil werd kampioen.